محققان موفق شدند درک عمیق‌تری از نحوه رشد و انتشار انگل مالاریا به دست آورند. آن‌ها پروتئینی کلیدی را شناسایی کرده‌اند که انگل برای بقا و انتقال بین میزبان‌ها به آن نیاز دارد. این یافته، هدف امیدوارکننده‌ای برای توسعه داروهای آینده ضد مالاریا محسوب می‌شود.

این پژوهش بر روی مولکولی به نام کیناز مرتبط با آرورا ۱ (ARK1) تمرکز دارد. دانشمندان دریافته‌اند که ARK1 در انگل مالاریا، نقشی مشابه یک کنترل‌کننده ترافیک در فرآیند پیچیده رشد و تقسیم سلولی ایفا می‌کند.

مالاریا همچنان یکی از مرگبارترین بیماری‌های عفونی در سراسر جهان بوده که عامل آن انگل پلاسمودیوم است. این انگل به سرعت در بدن انسان و پشه تکثیر می‌شود. شناخت چگونگی تقسیم و تولید مثل این انگل‌ها برای یافتن راه‌هایی جهت مقابله با بیماری ضروری خواهد بود.

نحوه تقسیم انگل مالاریا با سلول‌های انسانی تفاوت اساسی دارد. انگل به جای پیروی از الگوهای معمول در زیست‌شناسی انسان، از روش رشد پیچیده‌تر و نامتعارفی بهره می‌برد. محققان مشاهده کردند که ARK1 نقش حیاتی در سازماندهی دوک تقسیم (ساختار سلولی مسئول جدا کردن مواد ژنتیکی) ایفا می‌کند و این امر امکان تشکیل سلول‌های انگلی جدید را فراهم می‌سازد.

با مهار فعالیت ARK1 در آزمایش‌ها، رشد انگل به سرعت متوقف شد. این پروتئین برای ساخت دوک‌های تقسیم مناسب ضروری است و بدون آن، انگل قادر به تقسیم صحیح نخواهد بود.

در نتیجه این اختلال، انگل قادر به ادامه چرخه زندگی خود نیست. انگل‌ها نمی‌توانند به طور کامل در بدن میزبان انسانی یا پشه رشد کنند و این امر انتقال مالاریا را متوقف می‌سازد.

دکتر ریوجی یاناسه، نویسنده اصلی این تحقیق، این پروتئین را «آرورا» نامیده که به الهه رومی سپیده‌دم اشاره دارد. او معتقد است این پروتئین می‌تواند سرآغاز درک نوین از زیست‌شناسی سلولی مالاریا باشد.

با توجه به اینکه انگل مالاریا مراحل مختلفی را هم در انسان و هم در پشه طی می‌کند، همکاری گسترده بین گروه‌های تحقیقاتی برای درک زیست‌شناسی آن ضروری است.

نکته هیجان‌انگیز این کشف، تفاوت قابل توجه ساختار آرورا در انگل مالاریا با نسخه انسانی آن است. این تفاوت، امکان طراحی داروهایی را فراهم می‌کند که به طور اختصاصی ARK1 انگل را هدف قرار داده و بدون ایجاد عارضه جانبی برای بیمار، مالاریا را درمان کنند.

این پژوهش با روشن ساختن عملکرد این ماشین مولکولی غیرمعمول، مسیری روشن‌تر را برای توسعه داروهایی که چرخه زندگی انگل را مختل کرده و مانع انتقال مالاریا می‌شوند، هموار می‌سازد.