بزرگ‌ترین مطالعه‌ای که تاکنون درباره تیرانوسوروس رکس انجام شده، نشان می‌دهد این دایناسور مسیر طولانی و کندتری نسبت به آنچه دانشمندان قبلاً تصور می‌کردند، برای رسیدن به بزرگسالی طی کرده است.

برای سال‌ها، پژوهشگران سن و نرخ رشد تیرانوسوروس رکس را با بررسی حلقه‌های رشد سالانه موجود در استخوان‌های پاهای فسیلی، مشابه حلقه‌های درختان، تخمین می‌زدند. بر اساس تحلیل‌های پیشین، دانشمندان نتیجه گرفته بودند که T. rex معمولاً در حدود ۲۵ سالگی به اندازه کامل می‌رسد و رشدش متوقف می‌شود.

اما تحقیقات تازه تصویری بسیار متفاوت از بلوغ این شکارچی مشهور ارائه می‌دهد. مطالعه‌ای گسترده که ۱۷ فسیل تیرانوسور، را بررسی کرده، نشان می‌دهد T. rex نزدیک به ۴۰ سال طول می‌کشید تا به وزن بالغ تقریباً هشت تن برسد. این تحقیق جامع‌ترین بازنویسی تاریخچه زندگی این دایناسور تا امروز محسوب می‌شود و در مجله PeerJ منتشر شده است.

برای رسیدن به این نتیجه، تیم تحقیقاتی مدل‌سازی آماری پیشرفته را با تحلیل میکروسکوپی قطعات استخوان تحت نور تخصصی ترکیب کردند. این روش، حلقه‌های رشد پیش‌تر نادیده گرفته شده را آشکار کرد. با طولانی‌تر شدن دوره رشد به میزان حدود ۱۵ سال، یافته‌ها همچنین احتمال می‌دهند برخی فسیل‌هایی که به T. rex نسبت داده می‌شدند، ممکن است به گونه‌های دیگر تعلق داشته باشند.

کشف تازه دانشمندان درباره مشهورترین دایناسور جهان | دیجینوی

هالی وودوارد، استاد آناتومی در دانشگاه ایالتی اوکلاهما و رهبر این تحقیق، می‌گوید: «این بزرگ‌ترین مجموعه داده‌ای است که تاکنون برای تیرانوسوروس رکس گردآوری شده. بررسی حلقه‌های رشد محفوظ در استخوان‌های فسیلی به ما امکان داد تاریخچه رشد سال به سال این حیوانات را بازسازی کنیم.»

به گفته ناتان میرهولد، ریاضی‌دان و دیرینه‌زیست‌شناس: «ما روش آماری جدیدی ایجاد کردیم که رکوردهای رشد نمونه‌های مختلف را به هم متصل می‌کند تا مسیر رشد T. rex را در تمامی مراحل زندگی با جزئیات بیشتری نسبت به هر مطالعه قبلی برآورد کنیم. منحنی رشد ترکیبی تصویر واقع‌بینانه‌تری از نحوه رشد تیرانوسور و تفاوت‌های اندازه‌ای آن‌ها ارائه می‌دهد.»

به جای رسیدن سریع به بزرگسالی، تیرانوسوروس آهسته‌تر و پایدارتر از تصور پیشین رشد می‌کرد. جک هورنر از دانشگاه چپمن و نویسنده همکار می‌گوید: «مرحله رشد چهاردهه‌ای ممکن است به تیرانوسورهای جوان اجازه داده باشد تا نقش‌های اکولوژیکی متنوعی در محیط خود ایفا کنند. این یکی از عواملی بود که به آن‌ها امکان داد تا در پایان دوره کرتاسه به شکارچیان رده بالای اکوسیستم تبدیل شوند.»

این یافته‌ها همچنین به بحث جاری درباره تنوع تیرانوسورها دامن می‌زند. در حالی که تیرانوسوروس رکس مشهورترین عضو این گروه بوده، برخی محققان معتقدند برخی فسیل‌هایی که به T. rex نسبت داده شده‌اند ممکن است متعلق به گونه‌های دیگر باشند. به ویژه نمونه‌های کوچک‌تر به عنوان گونه‌ای جداگانه به نام Nanotyrannus پیشنهاد شده‌اند، نه صرفاً جوانان T. rex. تحلیل رشد تازه داده‌های جدیدی به این بحث اضافه کرده، هرچند که این مسئله را به‌طور قطعی حل نمی‌کند.

فناوری جدید محققان که می‌تواند نوع جدیدی از حلقه‌های رشد دایناسورها را آشکار کند، به حل مشکلات قدیمی در تطبیق رشد برخی نمونه‌ها کمک کرده است. این کشف، که با شواهد آماری محکم پشتیبانی شده، می‌تواند در ارزیابی رشد دیگر دایناسورها فراتر از T. rex اهمیت داشته باشد. حتی پس از بیش از یک قرن مطالعه، تیرانوسوروس رکس همچنان دیرینه‌شناسان را شگفت‌زده می‌کند. با ترکیب نمونه‌گیری گسترده‌تر، آمار نوآورانه و تحلیل دقیق استخوان‌ها، مطالعه جدید تصویر روشن‌تر و دقیق‌تری از تیرانوسوروس رکس به عنوان ارائه می‌دهد.