نتایج جدید آزمایش‌های علمی بر روی گنجینه ویلنا (Treasure of Villena) که در اسپانیا کشف شده، نشان از یک پیشرفت تکنولوژیک قابل توجه در دوران باستان دارد. تحقیقات گروهی از دانشمندان به رهبری «سالوادور روویرا لورنس» آشکار کرده است که دو قطعه از این گنجینه که به نظر می‌رسید از سنگ‌آهن معمولی ساخته شده‌اند، در واقع از مواد اولیه شهاب‌سنگی تهیه شده‌اند.

این دو قطعه شامل یک دستبند حلقوی و یک نیم‌کره تزئین‌شده با طلا هستند که ابتدا به دلیل زنگ‌زدگی و ظاهر فرسوده‌شان، به اشتباه به دوره آهن (حدود ۸۵۰ پیش از میلاد) نسبت داده شده بودند. اما با مقایسه این قطعات با دیگر اشیای طلای موجود که به دوره‌های ۱۵۰۰ تا ۱۲۰۰ پیش از میلاد تعلق دارند، محققان به این نتیجه رسیدند که باید روش‌های پیشرفته‌تری برای تحلیل این فلزات به کار گرفته شود. با استفاده از طیف‌سنجی جرمی، محققان دریافتند که این قطعات دارای غلظت بالایی از نیکل هستند، ویژگی‌ای که آهن شهاب‌سنگی را از آهن‌های معمولی متمایز می‌کند.

این کشف نشان‌دهنده توانایی‌های متالورژیکی پیشرفته‌ای است که جوامع باستانی ایبری بیش از ۳۰۰۰ سال پیش در اختیار داشته‌اند. این قطعات که در سال ۱۹۶۳ در نزدیکی آلیکانته پیدا شدند، اکنون به عنوان اولین نمونه‌های آهن شهاب‌سنگی شناخته می‌شوند که در شبه‌جزیره ایبری یافت شده‌اند. پیش از این، استفاده از فلزات فضایی تنها در آثار مشهوری چون خنجر توت‌عنخ‌آمون، فرعون مصر، مشاهده شده بود، اما کشف جدید نشان می‌دهد که این دانش و فن‌آوری در سراسر اروپا نیز گسترش داشته است.