ناسا در نظر دارد برنامه ماموریتهای خود به ماه، موسوم به آرتمیس، را تسریع بخشد و این امر مستلزم تغییراتی در برنامه فعلی است.
جارد ایزاکمن، مدیر ناسا، اعلام کرده که برنامه آرتمیس بازنگری اساسی شده. این رویکرد جدید، فواصل زمانی بین ماموریتها را کاهش داده و مسیر پرتابها به سمت نقاط عطف برنامه را تغییر میدهد.
با این حال، برنامه آرتمیس ۲ که قرار است طی هفتههای آینده با چهار فضانورد در یک پرواز ۱۰ روزه به دور ماه انجام شود، تغییری نخواهد کرد. اما ماموریتهای پس از آرتمیس ۲ دستخوش تغییراتی شدهاند. این بازنگری، بخشهایی از طرح قبلی آرتمیس را منسوخ کرده، سختافزارهای اصلی زمینی را نیمهکاره رها کرده و آینده ایستگاه فضایی دروازه ماه (Lunar Gateway) که در مدار ماه در حال توسعه بود را در هالهای از ابهام قرار داده است. ایزاکمن دلیل این تغییرات را زمانهای انتظار طولانی بین پرتابهای موشک سیستم پرتاب فضایی (SLS) و افزایش ریسک استفاده از فناوریهای اثباتنشده برای اهداف حیاتی مانند فرود ایمن فضانوردان بر سطح ماه عنوان کرد.
موشک SLS که برای آرتمیس ۲ آماده میشود، در حال حاضر در ساختمان مونتاژ وسیله نقلیه در مرکز فضایی کندی ناسا قرار دارد و انتظار میرود تا زمان پنجره پرتاب در اول آوریل به سکوی پرتاب بازگردد. آرتمیس ۲ اولین پرواز سرنشیندار فضاپیمای اوریون و اولین بازگشت انسان به مدار ماه پس از بیش از نیم قرن خواهد بود. طبق برنامه پیشین، آرتمیس ۳ قرار بود در سال ۲۰۲۸ و پس از اولین فرود ماه این برنامه با فضانوردان سوار بر فضاپیمای استارشیپ اسپیسایکس انجام شود. ناسا همچنین قصد داشت برای آرتمیس ۴ موشک خود را ارتقا دهد تا بتواند عناصر ایستگاه فضایی دروازه ماه را به مدار ماه پرتاب کند. قرار بود از این پایگاه مداری برای تحقیقات فضایی عمیق و به عنوان یک توقفگاه مداری استفاده شود که کپسول اوریون و فرودگر قمری بتوانند برای انتقال سرنشینان به سطح ماه به آن متصل شوند. با این حال، نامی از دروازه ماه در بهروزرسانیهای اخیر برنامه آرتمیس دیده نمیشود.
طبق طرح جدید ناسا، دیگر خبری از موشک ارتقا یافته SLS نخواهد بود. برای کاهش فاصله پرتابها از ۳.۵ سال فعلی به ۱۰ ماه، موشک SLS در یک پیکربندی استانداردسازی شده تولید خواهد شد.
برنامه اصلاحشده آرتمیس، پرتاب آرتمیس ۳ را برای سال ۲۰۲۷ هدف قرار داده است. اما به جای فرود بر روی ماه، این ماموریت شامل پرواز به مدار پایین زمین و ملاقات و مانورهای اتصال با فرودگرهای ماه استارشیپ اسپیسایکس و بلومون بلو اوریجین خواهد بود، بسته به آمادگی نسبی هر کدام برای ماموریتهای مداری.
ناسا پیش از این با اسپیسایکس برای ساخت استارشیپ به عنوان فرودگر آرتمیس ۳ و ۴ و با بلو اوریجین برای آرتمیس ۵ همکاری کرده بود. اما اکنون اعلام کرده که آماده است آرتمیس ۳ را با هر فرودگری که بتواند به طور ایمن در دسترس قرار گیرد، به پرواز درآورد.
با تبدیل شدن آرتمیس ۳ به یک سکوی پرتاب برای فرود بر ماه در اطراف زمین، آرتمیس ۴ به عنوان اولین فرود سرنشیندار این برنامه بر روی ماه در نظر گرفته شده که ناسا امیدوار است در سال ۲۰۲۸ به آن دست یابد. احتمالاً دومین فرود بر ماه نیز در آرتمیس ۵ و در همان سال انجام خواهد شد. این تغییرات، تحولی اساسی در روند اصلی برنامه آرتمیس محسوب میشود، اما به گفته ایزاکمن، این طرح با هدف حداکثر کردن ایمنی خدمه و شانس موفقیت ناسا طراحی شده. با این حال، این دگرگونی بدون فداکاری انجام نمیشود.
دیدگاه ها