یک سال پس از فروپاشی فاجعهبار DOGE، مردی که روی شکست ماسک شرطبندی کرده بود، اکنون سود کلانی به جیب زده است.
گزارش تازه WSJ داستان آلن کول را روایت میکند؛ اقتصاددان مالیاتی آموزشدیده در دانشگاههای آیوی که مبلغ ۳۴۲,۱۹۵.۶۳ دلار، به گفته خودش کل پسانداز عمرش، را در یک ریسک جسورانه در بازار شرطبندی Kalshi وارد کرد.
این شرطبندی که در سال ۲۰۲۵ ثبت شد، سازوکاری ساده داشت: اگر ماسک و تیم DOGE او موفق نمیشدند هزینههای فدرال را در سال ۲۰۲۵ به سطحی پایینتر از سهماهه چهارم سال ۲۰۲۴ برسانند، کول مستحق دریافت پولی هنگفت میشد. دقیقاً همین سناریو رخ داد. هرچند ماسک در دوره کوتاه حضورش در واشنگتن شمار زیادی از کارکنان دولت را تعدیل کرد، اما فاصله قابلتوجهی با کاهش ۲ تریلیون دلاری که در ابتدا وعده داده بود باقی ماند.
در نتیجه، کول به سود مورد انتظار خود دست یافت. بنا بر گزارش WSJ، او در اوج موقعیت معاملاتیاش، بیش از ۳ درصد از یک دفتر شرطبندی ۱۲ میلیون دلاری مرتبط با هزینههای فدرال را در اختیار داشت. از آنجا که بازارهای شرطبندی میان کاربران هستند و نه در برابر خود پلتفرم، کول در موقعیتی قرار گرفت که میتوانست سود قابلتوجهی کسب کند.
او به WSJ گفت که مزیت بازار تطبیقی در این است که فرد میتواند در سمت درست یک شرطبندی نادرست قرار گیرد؛ یعنی از اشتباه طرف مقابل بهره ببرد. سمت درست، بیتردید همین بود. هنگامی که جمعبندی نهایی هزینههای دولت فدرال برای سال ۲۰۲۵ در ۲۰ فوریه (۱ اسفند) منتشر شد، ریسک بهظاهر نامعقول کول بیشتر به یک شرطبندی موفق شباهت پیدا کرد. طبق گزارش WSJ، پایینترین سطح هزینهها در سال ۲۰۲۵ همچنان ۶۶ میلیارد دلار بالاتر از آستانهای بود که کول برای موفقیت شرطبندی خود به آن نیاز داشت.
در نهایت، Kalshi مبلغ ۴۷۰,۳۰۰ دلار به او پرداخت کرد که سودی حدود ۳۷ درصد را نشان میدهد؛ بازدهیای که با توجه به ریسکی یکساله، بسته به میزان تحمل فرد، چندان نامطلوب تلقی نمیشود.
این اقتصاددان اظهار داشت که نوعی احساس اثبات حقانیت را تجربه میکند. اگرچه پیشبینی کول در تاحدودی بدیهی به نظر میرسد، اما اختصاص دادن چنین ثروت قابلتوجهی به یک شرطبندی بلندمدت اقدامی چشمگیر محسوب میشود. همین ویژگی او را در میان چهرههای برجسته بازارهای پیشبینی تا حدی متمایز میکند؛ بازاری که بسیاری از فعالان شاخص آن به بهرهبرداری از اطلاعات نهانی برای فریب افراد کماطلاع و کسب سودهای کوتاهمدت متهم هستند.
از نمونههای شاخص میتوان به شرطبندیهای مرتبط با حملات هوایی ونزوئلا اشاره کرد که در آن یک فرد مظنون به دسترسی در دولت ایالات متحده، تنها چند ساعت پیش از حملات مرگبار به کاراکاس، بیش از ۴۰۰,۰۰۰ دلار از محل شرطبندی به دست آورد.
بنابراین، هرچند اقدام کول با ریسک همراه بود، دستکم این اطمینان را دارد که در فضای لغزنده و بعضاً غیراخلاقی بازارهای شرطبندی، فاصله زیادی با بدنامترین نمونهها دارد.
دیدگاه ها