تیم موزه تاریخ طبیعی لندن اعلام کرده است که کشف گونهای تازه از مارهای منقرضشده، دیدگاههای جدیدی درباره منشأ «مارهای پیشرفته» ارائه میدهد. این گونه از فسیلهای کشفشده در سال ۱۹۸۱ (۱۳۶۰) در صخره هوردل در ساحل جنوبی انگلستان شناسایی شده و اکنون پس از سالها بررسی، معرفی رسمی شده است.
گونهای تازه از مار منقرضشده بر اساس مهرههای باستانی کشفشده در سال ۱۹۸۱ (۱۳۶۰) در صخره هوردل در ساحل جنوبی انگلستان شناسایی شده است. این گونه با نام Paradoxophidion richardoweni معرفی شده و حدود ۳۷ میلیون سال پیش زندگی میکرده است.
تیم موزه تاریخ طبیعی لندن تأکید کرده که این کشف دیدگاههای تازهای درباره منشأ «مارهای پیشرفته» ارائه میدهد. گونه P. richardoweni یکی از شاخههای اولیه گروه «caenophidians» محسوب میشود؛ گروهی که شامل بیشتر مارهای زنده امروزی است.
به گفته دکتر جورجیوس جورگالیس (Dr. Georgios Georgalis)، نویسنده اصلی این پژوهش، این کشف اهمیت ویژهای دارد زیرا «شواهد چندانی درباره چگونگی پیدایش این گروه وجود ندارد. Paradoxophidion ما را به درک بهتر این روند نزدیکتر میکند.»
این گونه در مراحل بسیار ابتدایی خط تکاملی خود ظاهر شده و ترکیبی منحصر بهفرد از ویژگیهایی را نشان میدهد که امروزه در گروههای مختلف caenophidian پراکندهاند. همین ویژگی الهامبخش علت نامگذاری آن بوده است (Paradoxophidion در زبان یونانی به معنای مار پارادوکس است).
نام گونه richardoweni به افتخار ریچارد اوون (Richard Owen) انتخاب شده است؛ دانشمندی که نخستین فسیلهای مار کشفشده در صخره هوردل را نامگذاری کرد و نقش مهمی در تأسیس موزه تاریخ طبیعی ایفا نمود.
فسیلهای کوچک این گونه که تنها چند میلیمتر طول داشتند، در سال ۱۹۸۱ (۱۳۶۰) کشف شدند اما در طول تاریخ توجه چندانی به آنها نشده بود. برای مطالعه این بقایا، تیم تحقیقاتی از فناوریهای تصویربرداری پیشرفته استفاده کرد و سیتی اسکنها منجر به شناسایی ۳۱ مهره از بخشهای مختلف ستون فقرات این مار شد.
علاوه بر این، اسکنها امکان ساخت مدلهای سهبعدی از فسیلها را فراهم کردند که اکنون بهصورت آنلاین منتشر شدهاند تا پژوهشگران سراسر جهان بتوانند آنها را بررسی کنند. تحلیل گسترده نشان داد که تمامی استخوانها متعلق به یک گونه واحد بوده و طول این مار کمتر از یک متر تخمین زده میشود.
به دلیل نبود جمجمه، رژیم غذایی این مار ناشناخته باقی مانده و مهرهها هیچ نشانهای از سازگاری با رفتارهای تخصصی مانند حفاری نشان نمیدهند. استخوانها شباهتهایی با مارهای مدرن خانواده Acrochordids (مارهای خرطومفیلی) دارند که به پوست شل و چیندارشان معروفاند.
تمام اعضای زنده خانواده Acrochordids آبزی هستند. از آنجا که Paradoxophidion شباهت زیادی به این خانواده دارد (که یکی از شاخههای اولیه caenophidian محسوب میشود) احتمالاً قدیمیترین عضو شناختهشده این گروه بوده و ممکن است خود نیز گونهای آبزی بوده باشد. با این حال، شواهد موجود برای تأیید قطعی سبک زندگی یا طبقهبندی دقیق آن کافی نیست.
محل فسیلی صخره هوردل اطلاعات ارزشمندی درباره دوره ائوسن (۵۶ تا ۳۴ میلیون سال پیش) ارائه میدهد؛ دورهای که با تغییرات اقلیمی جهانی قابلتوجهی همراه بوده است.
حدود ۳۷ میلیون سال پیش، انگلستان شرایطی گرمتر از امروز داشت و طبق این مطالعه، این محیط به دلیل سطح بالاتر دیاکسیدکربن در جو حفظ میشد و موقعیت نزدیکتر انگلستان به خط استوا موجب تداوم گرما در طول سال میگردید.
صخره هوردل حدود ۲۰۰ سال است که بهعنوان محل جستوجوی فسیل شناخته میشود و کشفیات اولیه آن به دهه ۱۸۰۰ میلادی (۱۲۱۰ خورشیدی) باز میگردد که از جمله اکتشافات آن میتوان به جمعآوری فسیلهای خویشاوندان کروکودیل توسط باربارا راودون هاستینگز (Barbara Rawdon-Hastings) اشاره کرد. این مکان تاکنون فسیلهای متنوعی از جمله لاکپشتها، مارمولکها و پستانداران و همچنین گونههای مهم مار را در خود جای داده است.
کشف Paradoxophidion نشان میدهد که مجموعههای موزه تاریخ طبیعی همچنان منابع غنیای از فسیلهای کشفنشده را در خود جای دادهاند.
دیدگاه ها